Ανοίγει το στόμα του ο Βοριάς και ρουφά με μανία,αποστεώνει τις ακτές,αχορταγα πίνει φρέσκους χυμούς,κατατρώει καρπούς,στέλνει στον κρατήρα του βυθού τα μικρά πλωτά χωριά των ψαράδων.
Δεν ανοίγει παρτίδες η θάλασσα,ξεσκίζει τα ξένα σώματα που μάχονται να την εξημερώσουν ή την κατοικούν για λίγο.
Νερό και αέρας σε ιερή συμμαχία.
Ξεβράζει το σκασμένο πύον της γης ο Νοτιάς,πλημμυρίζει κιτρινίλα τις ακτές.Το νερό κοχλάζει.Τα καράβια καρφώνονται στα βράχια μαρμαρωμένα για πάντα "στήλη άλατος".
Η θάλασσα καθαρίζει τα εσωψυχά της.Μόνο κάποιο γυάλινο μπουκάλι με φθαρμένα λόγια νοσταλγίας αφήνει να φτάσει στον παραλήπτη.Παράπλευρη νίκη ήδη ηττημένη απο τον χρόνο.
Κ.Μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου