Αόρατο νήμα

Εκατομμύρια άγουρες ζωές-νήματα σφηνώνονται στην μικροσκοπική τρυπίτσα της καρφίτσας της ενηλικίωσης.Με το πέρασμα του χρόνου πετιώνται σπόροι,κουκούτσια,χυμοί και βγαίνει απο την άλλη ξερακιανό το νήμα της ζωής ίδιο με τα άλλα,απαράλλαχτο.Είτε ξεφλουδισμένα,είτε πιο λεπτά,είτε πιο φουσκωτά τα νήματα ακολουθούν την ειμαρμένη της ομοιομορφίας.Τα πιο αδύναμα θα πεταχτούν πριν περάσουν την σχισμή.Τιμωρείται αυστηρά όλο το κέντημα αν επέλθει σήψη σε κάποιο σημείο.Το κάθε νήμα αναπόσπαστο μέρος του τελικού κεντήματος.Αδύνατη η επιστροφή στην πρότερη κατάσταση.
Το δικό μου νήμα,απειθάρχητο,συνέχεια ξεφτίζει,δεν είναι ίσιο,ξεμαλλιάζεται,στραβώνει μέχρι που φτάνει στο τελικό σημείο εξαφάνισης.Ποτέ δεν πήρε το σχήμα της τρυπίτσας.Ποτέ δεν πλέχθηκε μαζί με τα άλλα.Ποτέ δεν φορέθηκε παρά την θελήσή του.
Να χάνεσαι ζωντανός.Και αυτό ειναι Νίκη.
Κ.Μ.